Anja is een vrouw van 42 jaar. Sinds haar 28e zit zij in een rolstoel. Als gevolg van een auto-ongeluk tijdens een vakantie in Israël, heeft zij een dwarslaesie opgelopen, waardoor zij grotendeels verlamd is geraakt.
Na het ongeluk is Anja’s huwelijk gestrand.
Na haar revalidatie heeft zij desondanks haar uiterste best gedaan om weer een normaal leven te leiden. Ze woont alleen en zelfstandig en heeft na haar ongeluk enige jaren parttime gewerkt als administratieve kracht. Na een tijdje bevredigde dit werk haar niet meer en is zij van start gegaan met de universitaire studie theologie.
Anja heeft tweemaal een aura-reading bij mij gedaan. Terugkerende thema’s daarin waren de noodzaak tot inkeer en het belang van contact maken met haar eigen gevoelens (met name de gevoelens van boosheid en verdriet). Dit om beter te kunnen verwerken en te accepteren wat er met haar gebeurd is.
Toch bleef Anja verlangen naar een dieper perspectief op de betekenis van wat haar overkomen is. Om het gemis van een gezond lichaam, een normale relatie en (wellicht) een gezin te kunnen dragen, zocht zij naar de diepere zin achter haar lijden.
In een tweetal reďncarnatie readings hebben wij deze vraag tot uitgangspunt genomen en ontspon zich een fascinerend verhaal over de achtergrond van Anja’s levensloop.
In het verhaal stuitten we op drie vorige levens. We vonden een thematiek die door deze levens heen terugkomt en die Anja’s huidige leven in een nieuw daglicht stelt.
Tevens maakten we contact met de pas overleden vader van Anja en met haar spirituele gidsen.
Het eerste beeld wat ik zie is van een krachtig geel licht, dat in beweging is en ‘naar huis wil’. Dit licht is de ziel van Anja, waarin een sterke drijfveer leeft om haar doel te bereiken, naar haar eindbestemming te gaan. Vervolgens zie ik dat zij als huidige persoon in dit leven met haar rug naar deze gele lichtkracht toe zit, omgeven door een wittig licht, dat haar afscheidt van die lichtbron.
Ik zie dat iets in haar ziel bewust heeft besloten zich tijdelijk af te snijden van deze krachtige gele lichtbron. Zij heeft dit gedaan omdat er in die gele energie een grote gedrevenheid zit, een vurigheid, die zij wil verzachten.
In haar huidige leven wilde Anja een sterk activistische tendens in zichzelf balanceren door omstandigheden te creëren waarin zij het leven op een meer passieve wijze beleeft. Zij heeft daarbij gekozen voor een radicale correctie, in de vorm van het auto-ongeluk en de verstrekkende gevolgen ervan. Het leven in een rolstoel dwingt haar tot stilte, geduld en inkeer. Op ziele-niveau heeft zij dit gewild. Er was geen hogere kracht die haar hiertoe dwong. Het was een zelfgekozen weg naar meer balans.
Als aards mens vindt zij deze keuze evenwel niet zo makkelijk te begrijpen en te aanvaarden. We gaan op zoek naar meer informatie.
Ik zie dat Anja’s ziel een sterk religieuze inslag kent, een belangstelling voor religie en spiritualiteit die in vele levens terugkeert. Er is een sterke drijfveer om zich met het geloof bezig te houden. Het feit dat zij met de studie theologie is begonnen, is niet toevallig. Aan de bijbelse geschiedenis die zij daar bestudeert, heeft zij zelf deelgenomen. Haar wortels liggen daar.
Ik zie beelden van een vorig leven dat plaatsvond in de 13e eeuw en waarin Anja een man was die als kruisvaarder op weg was, ik meen naar Egypte. Wat opvalt is dat zij daar op fanatieke en zelfs gewelddadige wijze het geloof aan het verbreiden is. Er zit ongeduld en boosheid in de kruisvaarder. In aanleg heeft deze man edele motieven. Hij wil een rechtvaardiger wereld scheppen op basis van christelijke waarden. Maar in het realiseren van die nieuwe werkelijkheid ondervindt de kruisvaarder zoveel weerstanden, dat zijn oorspronkelijke intentie eigenlijk zoek raakt en hij met geweld en dwang probeert het christelijke geloof te verbreiden.
Dit is heel schrijnend want het druist volledig in tegen de boodschap van Christus. Die was gericht op het vestigen van het ‘koninkrijk’ in jezelf, het ontwikkelen van de christelijke waarden van liefde en mededogen in jezelf.
De religieuze bevlogenheid van de kruisvaarder gaat uiteindelijk terug op een ander leven, waarin Anja een heel andere uitstraling heeft.
Ik zie een beeld van Anja als een meisje van een jaar of 17. Ze staat op een droge vlakte met wat bomen, met een ezeltje aan haar hand. Ze kijkt naar een man die verderop staat en een groepje mensen toespreekt. Het is Jezus. Als het meisje van 17 kijkt Anja naar Jezus en is gebiologeerd door zijn uitstraling, zo liefdevol, kalm en tegelijk krachtig. Ze wordt diep geraakt door zijn uitstraling, en ze voelt zich blij en vol verwachting. Ergens herkent ze zijn energie, de christus-energie. Het wekt iets in haar, een herinnering? In ieder geval weet ze ergens dat ze hierop heeft gewacht, dat er nu andere tijden gaan aanbreken. Dit weet ze diep van binnen, op ziele-niveau.
Toch verandert haar dagelijks leven hierna niet echt. Ze leeft gewoon verder, in vrij eenvoudige omstandigheden. Ze is qua aard veel rustiger en observerender dan de kruisvaarder. Bovendien is zij vrouw en in die tijd (rond het jaar 0) kon je als vrouw niet zo makkelijk actief zijn in de publieke sfeer. Dus ze kon het gedachtegoed van Christus ook niet actief uitdragen.
Het herkennen en aangeraakt worden door de christus-energie maakte op Anja’s ziel diepe indruk. Vele levens lang zoekt zij met deze herinnering in haar hart naar een manier om de ideeën van Christus te verwerkelijken. Dat dit er niet altijd zachtzinnig aan toeging, blijkt uit het leven als kruisvaarder.
We spreken af de volgende sessie dieper in te gaan op dit thema.
Ter afsluiting van deze sessie vraagt Anja mij of ik contact kan maken met haar vader, die recent is overleden.
De vader van Anja is een paar maanden voorafgaand aan de sessie overleden. Anja zou graag willen weten hoe het met hem is. Anja’s vader had tijdens zijn leven op aarde streng christelijke opvattingen en hij kon in zijn manier van denken behoorlijk dogmatisch zijn.
Ik zie de vader van Anja, terwijl hij wandelt in een tuin met rechte kiezelpaden en rechte heggen. Hij wijst erop dat dit nog een afspiegeling is van zijn rechtlijnige manier van denken op aarde. Hij moet daarom glimlachen. “Het is heel anders dan ik gedacht had”, zegt hij tot drie keer toe. Daarmee bedoelt hij dat de wereld aan de andere kant, de liefde, warmte en menselijkheid ervan, heel anders zijn dan hij had verwacht. Hij zegt dat een tuin waarin alle bloemen en planten zo’n beetje door elkaar groeien op hun eigen manier, eigenlijk veel mooier is dan zo’n streng geordende tuin.
Hij vindt het fijn om op deze manier contact te maken met Anja. Hij groet haar met blijdschap.
Hij heeft contact gehad met zijn hele familie die al overgegaan is. Maar nu heeft hij in het bijzonder nog vaak gesprekken met twee van zijn broers. Ik zie dat ze af en toe met z’n drieën op een bankje zitten.
Hij is nog dicht bij de aarde en nog veel bij zijn familie.
Er gaat veel liefde van hem uit naar zijn vrouw en kinderen.
Tegen zijn vrouw wil hij zeggen: “Vier het leven, geniet ervan! Het is maar zo kort”. Hij wijst erop dat hij daar zelf altijd veel moeite mee heeft gehad, met genieten. Hij geeft ook een bos bloemen aan zijn vrouw. Die bloemen komen uit zijn hart.
Als Anja vraagt om iets persoonlijks, wat voor haar moeder herkenbaar is, dan zie ik het beeld van een wit zakdoekje met een blauwe rand. Links onder staat een initiaal (een R?). “Zij weet wel wat het betekent”, zegt haar vader.
Tegen Anja zegt hij: “Keer in jezelf Anja, je bent zo mooi van binnen.” Hij straalt veel warmte uit.
Het is alsof er, nu hij aan de andere kant is, iets van hem afgevallen is. Hij lijkt zich bevrijd te voelen, bevrijd van zware, beperkende overtuigingen (op religieus gebied). Hij ervaart het geloof nu veel meer als een warm en menselijk iets. Hij krijgt daar ook hulp van gidsen. Hij zegt dat hij daar ‘vriendschappen’ heeft die hem goed doen en verder helpen.
(Naschrift: in eerste instantie was het beeld van het zakdoekje niet herkenbaar voor de moeder van Anja. Twee weken later vond zij echter een wit zakdoekje met blauwe randen tijdens het opruimen van een kast; op het zakdoekje staat een P geborduurd, de initiaal van Anja’s vader.)
In deze tweede sessie wil Anja graag in meer detail te weten komen waarom zij in dit leven juist voor deze handicap – leven in een rolstoel - gekozen heeft. Zij heeft het gevoel dat er een diepere reden zit achter het feit dat het auto-ongeluk haar juist in Israël overkwam.
Ik zie hierover het volgende.
Het ongeluk vond niet toevallig plaats in Israël: het woord ‘boetedoening’ komt sterk in me op. Ik zie het vliegveld in Israël waar Anja aankomt vóór haar ongeluk, helemaal in de kleur wit, zijzelf ook.
Dit wit staat voor: een terugkeer naar oorspronkelijke zuivere spiritualiteit, een verschuiving van ‘doen’ naar ‘zijn’.
Door het ongeluk wordt haar leven drastisch veranderd en wordt er spiritueel een heelwordingsproces op gang gebracht, waarin de terugkeer naar spirituele zuiverheid (= spiritualiteit gezuiverd van activisme of gewelddadigheid) centraal staat.
Maar het ongeluk vindt specifiek in Israël plaats, omdat de ziel van Anja hier kiest voor de karmische aflossing van een schuld die zij in een vorige leven in nazi Duitsland op zich heeft geladen jegens het Joodse volk.
In dit leven was zij lid van de SA (bruinhemden) en heeft zij gewelddadigheden begaan jegens joden. Ik zie haar als man, geboren rond 1920, en ik zie dat zij meegaat in de collectieve onvrede die er toentertijd heerste onder de Duitse burgerij. Er is veel woede in haar, en op één of andere manier heeft zij geen contact met de spirituele kant van zichzelf. Zij laat zich gaan in haar woede/onvrede. Ik zie haar als die SA-man marcheren (in Berlijn?) en rondlopen in een groep door de stad waarbij zij de ramen van Joodse huizen/winkels inslaan en Joden slaan met knuppels.
Belangrijk om te beseffen is dat de ziel van Anja deel uitmaakt van de zielegroep van ‘lichtdragers’. Dit zijn zielen die door de eeuwen heen een brug tussen deze en de andere werkelijkheid hebben geslagen, die getracht hebben het Licht te verspreiden.
In het joodse volk zit een sterke traditie van lichtdragers (dit is ook aanwezig in bepaalde andere culturen/ tradities bijv. Inca’s en Maya’s). Het joodse volk, als belangrijke tak van lichtdragers, vormt een groep van zielen die eigenlijk een soort familie is van Anja.
Dat Anja in haar vorig leven geweld heeft begaan tegen haar eigen ‘familie’ is iets dat zij in dit leven wil goedmaken. Het leven met de handicap is deels een vorm van zelfgekozen boetedoening.
Hoe kan het zover zijn gekomen dat Anja tot gewelddadigheid verviel jegens haar eigen zielegroep?
Dit moet je begrijpen tegen de achtergrond van een groter, collectief proces.
Bijna alle lichtdragers werden bij de komst van Christus op aarde aangeraakt door de schoonheid en liefde van zijn energie.
Bij Anja is dit duidelijk het geval in het leven van het meisje met het ezeltje (sessie I). Dit meisje ziet Jezus spreken voor een menigte en herkent zijn energie, zij is verheugd over zijn komst.
De Christusimpuls bracht een energie die zo puur en liefdevol was, dat zij op vele niveaus niet goed begrepen is door mensen. De tijd was er op een bepaalde manier nog niet rijp voor; er was een rijke voedingsbodem voor misverstanden, ook onder de volgelingen/discipelen van Christus. (Niet voor niets staat in de Bijbel veel geschreven over de ‘fouten’ en het ‘verraad’ v/d discipelen).
De leerlingen/discipelen van Jezus – breed opgevat als de zielegroep der lichtdragers – wilden Jezus’ leer verspreiden onder de mensen, zij wilden een nieuwe, rechtvaardige wereld scheppen. Hun intenties waren dus gericht op het veranderen van de wereld, terwijl Jezus vooral had gesproken over het vinden van vrede in jezelf, het innerlijke koninkrijk.
Zelf vrede zijn en het dan uitstralen, niet vrede ‘stichten’ of opleggen aan anderen.
Maar de zielegroep van lichtdragers (herkenbaar aan het feit dat ze meestal vele religieus getinte levens hebben geleid) werd in de loop der eeuwen steeds fanatieker in het willen bekeren v/d mensheid. Ondanks hun originele goede intenties, is hun aangeraakt-zijn door de christus-energie op vele vlakken ontaard in gewelddadigheid.
In de geschiedenis van Anja’s ziel zie je dit terug in het leven als kruisvaarder in de 13e eeuw, waarbij zij op fanatieke wijze het zwaard heft in de naam van Christus. Hier zie je dat de zuivere, open energie van het meisje met het ezeltje is verhard en dat er ook woede en zelfs gewelddadigheid in is geslopen.
Terug naar het leven van de SA-man in Duitsland; hier zie ik symbolisch de kleur zwart bij. Dit is symbolisch voor het feit dat Anja in dit leven oog in oog komt met het geweld dat in haarzelf leeft, maar nu losgekoppeld van een religieuze rechtvaardiging. Dit leven laat haar eigenlijk de energie van geweld zien in z’n pure vorm. Het laat zien dat geweld geweld is, in welke ideologie je het ook giet.
De in 1920 geboren man sterft in 1943 als militair, terwijl hij vecht voor Hitler, ergens in het zuiden of ten zuiden van Duitsland. Buiten zijn vaderlandsliefde heeft hij geen zingeving in zijn leven, en hij vindt het daarom eigenlijk niet erg om te sterven in de strijd.
In dit leven beleeft Anja de uiterste consequentie van wat geweld inhoudt. Die energie is daarmee uitgeleefd in haar. Haar ziel komt na dat leven terug bij de oorsprong van zichzelf en besluit daarna tot een terugkeer naar de aarde, waarbij haar leven in het teken zal staan van de terugkeer naar een zuivere spiritualiteit. Op zielsniveau is nu de boodschap en de betekenis van de christus-energie begrepen. Zij wil dit begrip nu op de aarde, levend in een lichaam, realiseren en manifesteren.
Het ongeluk en het leven met haar handicap is iets waar Anja’s ziel bewust voor kiest, hoe zwaar het ook zal zijn. Op het moment dat Anja’s ziel (aan de andere kant) deze zware beslissing neemt is er helderheid in haar ziel. Zij ziet dat een drastische stap nodig is om het opgebouwde karma in te lossen en om als mens de energie van ‘doen’ (activisme) langzaam om te buigen naar de energie van ‘zijn’.
Zij (de ziel) vertrouwt erop dat Anja het zal kunnen volbrengen, ook al neemt zij een bepaald risico. Op aarde is de energie immers veel minder helder en liefdevol dan in ‘de hemel’ en is het soms erg moeilijk je eigen zielebesluiten terug te herkennen en te aanvaarden. Maar zij neemt toch het risico.
Wat meespeelt in haar beslissing is dat wij momenteel een overgangstijd beleven, en als lichtdrager wil Anja deze overgang bewust mee maken. Bewust van haar eigen identiteit als lichtdrager. Daarom neemt zij een drastische beslissing om haar lot ‘om te buigen’ naar het Licht, naar de Nieuwe Tijd.
In grote lijn zijn er drie ontwikkelingsstappen:
1) van meisje met ezeltje naar kruisvaarder:
van het aangeraakt worden door de zuiverheid van de christusenergie naar het op gedreven manier willen verspreiden van zijn leer
2) van kruisvaarder naar SA lid:
van gewelddadigheid/fanatisme verpakt in christelijke leer naar gewelddadigheid ‘pur sang’; dit resulteert in innerlijk begrip van de uiterste consequentie van de energie van geweld.
3) van SA leven naar huidige leven:
de omslag: terug naar de christus-energie, maar nu als de geboorte van de christus in jezelf; het meisje met het ezeltje herkende de zuivere liefde en spiritualiteit in Jezus, maar zij was er zelf nog niet één mee.
Het huidige leven van Anja heeft deze eenwording ten doel.
Dit hele proces is een collectieve ontwikkeling die de groepsziel van de lichtdragers door maakt. We zitten nu in een soort eindstadium; men spreekt wel eens van de tweede geboorte van Christus: d.w.z. de geboorte van de christus-energie in de harten van de mensen zelf.
Het is de bedoeling dat dit uiteindelijk in alle mensen gebeurt, maar de zielen van de lichtdragers hebben een soort voortrekkersrol (altijd gehad). Religie en spiritualiteit is het speciale gebied waar zij altijd zich mee bezighouden, in vele levens. Het is daarom niet verbazend dat Anja veel religieuze levens heeft geleid.
Als lichtdrager draagt zij een mooie opdracht met zich mee maar ook een zware verantwoordelijkheid. Ze heeft in dit leven veel op zich genomen en dat is erg moedig.
Anja vraagt of zij gidsen heeft die haar begeleiden. Ik zie een vrouwelijke en een mannelijke gids bij haar en maak contact met hen.
Almarissa (in blauw kleed) staat aan Anja’s rechterkant, dicht bij haar rechterschouder. Zij is ooit in een aards leven haar moeder geweest, heeft veel erbarmen en zorg voor haar, voelt met haar mee, ziet en voelt hoe zwaar zij het soms heeft.
Jeroen (wittig kleed) staat aan haar linkerkant, wat meer op afstand. Hij heeft ook een wat afstandelijke aard. De uitstraling van een wijze, milde, relativerende leraar.
Anja kent hem uit een leven als non. Ik zie dat zij in dat leven een jonge frisse uitstraling had; hij was een oudere, wijze leraar, die een matigende invloed op haar had.
Anja heeft nu ook nog iets snels en impulsiefs in haar energie; positief betekent dat spontaniteit, vrolijkheid, enthousiasme, negatief is dat (te) snel oordelen over mensen of situaties. Jeroen werkt matigend op haar in voor wat betreft dat laatste, hij probeert een milde, beschouwelijke blik in haar te stimuleren. Hij heeft ook veel humor.
Almarissa zegt veel over Anja’s gezondheid. Zij spreekt over verzwakkende en versterkende invloeden.
Almarissa wijst mij erop dat er een mannelijke entiteit in Anja’s aura aanwezig is, die ‘aan haar kleeft’ en inbreuk maakt op haar energiesysteem. Het is een ‘obsessor’, dat wil zeggen een overleden entiteit die zich niet kan losmaken van de aarde en die in het energieveld van een mens op aarde blijft hangen en deze mens lastig valt (zonder dat deze zich daar noodzakelijkerwijs bewust van is).
De aanwezigheid van deze obsessor hangt samen met bepaalde lichamelijke klachten van Anja.
De verwantschap van deze man met Anja stamt uit het boven beschreven vorige leven van Anja. Het is een joodse man, met een grijze gleufhoed op, en hij zegt: “jij hebt mijn twee kinderen gedood”. Hij voelt een diepe woede/frustratie jegens de SA-man, die Anja toen was.
Anja vraagt nu: “hoe kan ik het goedmaken?”, en haar stem klinkt heel oprecht en lief. Prompt begint de man te huilen en laat Anja los; opeens beseft hij dat het geen zin heeft Anja nog iets te verwijten. Hij ziet dat zij nu een nieuw leven, een nieuwe incarnatie is ingetreden, en dat zij nu een heel andere uitstraling heeft.
Almarissa, de gids van Anja, roept dan om hulp voor de man en een in roze gehulde engel treedt naar voren, die de man meeneemt naar de andere kant.
Doordat Anja hem rechtsreeks aanspreekt en oprecht uitspreekt dat het haar spijt, ziet de man haar huidige energie en ziet hij dat het geen zin heeft haar nog verwijten te maken. Hij ziet dat hij alleen verder moet, zijn eigen verdriet verwerken, en hij is nu weg uit Anja’s aura.
De effecten hiervan op Anja’s gezondheid zullen op langere termijn moeten blijken.
Positief – versterking van levenskracht – zou zijn het helpen van lotgenoten met vergelijkbare handicap of die in rolstoel zitten. Anja zou hen heel goed kunnen helpen, door naar hen te luisteren, hen een begrijpend oor te bieden. Zij zou hen helpen juist door haar ‘passieve’ of ‘zijns’kant te tonen: door gewoon aanwezig te zijn voor hen, naar hen te luisteren, mee te voelen. Dit zou tevens zelfhelend zijn (helend voor haar eigen verdriet/onmacht/boosheid), meer dan andere soorten van vrijwilligerswerk, die Anja op het moment overweegt te doen. Maar natuurlijk heeft zij een vrije keuze, het belangrijkste is te doen wat ze zelf prettig vindt.
De studie theologie is ook een positieve, versterkende invloed; omdat deze studie Anja aanknopingspunten biedt bij het hervinden en hervoelen van haar eigen wortels.
Aan het einde verschijnt nogmaals de vader van Anja.
Hij zegt: “Ik hou veel van jou, en in groter perspectief is alles eindig. Lijden is eindig; probeer alles in groter perspectief te zien. Je hebt een zware weg gekozen maar het is eindig en er wacht je nog veel moois.”
Vorige keer zei hij: je bent mooi van binnen. Anja wil daar graag meer over weten. Hij legt uit wat hij daarmee bedoelt: “In de kern ben je altijd zuiver gebleven, maar door op aarde te incarneren raak je makkelijk verstrikt in misvattingen en duistere energieën; dit is niet erg op zich, want zo leer je ook die kant kennen, zo leer je wat ware spiritualiteit echt inhoudt