(Dit verslag is een bijna letterlijke weergave van een aurareading. Hier en daar is het Nederlands aangepast ter wille van de leesbaarheid.
Om redenen van privacy zijn de namen in dit verhaal veranderd)
Simon is 44 jaar. Na een huwelijk van 15 jaar, waaruit twee kinderen werden geboren, is hij van zijn vrouw gescheiden. Hij voelde zich emotioneel niet gelukkig in dit huwelijk.
Na zijn huwelijk heeft Simon twee jaar lang een relatie gehad waarin hij veel geluk en warmte ervoer. Ondanks de moeilijkheden die er ook waren, had Simon steeds het gevoel deze met z’n tweeën wel te boven kunnen komen. Zijn partner Bea dacht hier echter anders over. Zij heeft de relatie na een lange periode van twijfel recent afgebroken, o.a. omdat zij een sterke afhankelijkheid voelde bij Simon.
Door het vertrek van Bea is Simon in een diep gat gevallen, hij heeft veel verdriet en voelt zich vaak erg eenzaam. Simon beschrijft dit zelf als de ‘zwaarste periode in mijn leven’. Hij wil graag weten hoe hij hier uit kan komen.
Tijdens deze periode is ook aan het licht gekomen dat Simon paranormale vermogens heeft. Hij wil graag weten hoe hij hiermee het beste kan omgaan.
Wat me opvalt is dat ik in je energieveld aan de buitenkant veel lichtblauw zie, en binnenin een grasgroene kleur. Dat groen is een hele vriendelijke, sociale energie. Het lichtblauw zit wat wijder om je heen en daarvan heb ik het gevoel dat het wat spiritueler van aard is. Het lijkt er op dat je met dat stuk van jezelf nog niet dagelijks contact hebt.
Kijk ik wat dieper in je energieveld dan zie ik een hele sombere kleur donkerbruin. Die zie ik vooral in de onderste helft van je aura. Daar zit donkerbruin en zwart en daar voel ik veel verdriet, en ook een sterke moedeloosheid, alsof het je zwaar te moede is. Er gaat iets zwaars vanuit, alsof je er moeite mee hebt om je weg te vinden. Die zwarte energie heeft iets zwaars alsof het je vasthoudt, je op je plek houdt.
Zoals ik het zie is het dus zo, dat op dit moment het ergste waar je mee kampt, niet zozeer je verdriet is, maar die moedeloosheid, die zwaarte, die uitzichtloosheid, die je voelt en die je lamlegt, op je plaats houdt.
Dit is een onderdeel van een groter proces wat je aan het meemaken bent. Want ik zie dat je vroeger gewend was om, als je moeilijkheden tegenkwam, ook emotioneel, om vanuit…. (ik zie dat in de vorm van een gele energie), om dat te benaderen door “aan te pakken”.
Stel er was een emotioneel probleem tussen jou en een ander, dus bijvoorbeeld ook in een relatie, dan was je geneigd om te denken, "nou hoe gaan we dit oplossen". Dat was je focus.
Je had daarin een optimistische kijk, iets voortvarends van: nou kom op, we gaan het gewoon aanpakken. Maar in die houding…. daarin zat weliswaar iets heel blijs, iets optimistisch, maar het was ook zo dat je de emoties schuwde, er voor wegliep. Als er iets was, wilde je er iets aan doen.
Soms is het echter zo, als er gevoelsproblemen zijn, dat je je er zeg maar doorheen moet voelen. Je kunt het dan even niet oplossen door iets te regelen. Je kunt het niet buiten je houden, je moet er gevoelsmatig doorheen.
En wat ik zie is dat je er nu, in deze moeilijke periode in je leven, echt gevoelsmatig ingezakt bent, in die emoties van verlaten zijn, van in de steek gelaten worden. En dat er nu voor het eerst van je leven niet echt iets aan te doen is. Het is deze onmacht die je dat zware moedeloze gevoel geeft, en dat geeft aan de situatie iets bewegingsloos. Dat doet mij zwaar aan, dat zijn vooral die donkere tinten.
Maar wat daarvan eigenlijk de diepere bedoeling is, is dat je leert om je gevoelens écht te doorvoelen en daarmee bedoel ik dat je ze met meer diepgang beleeft dan dat je vroeger gewend was. Vroeger had je meer de neiging om het op te willen lossen, maar ten aanzien van bepaalde emoties is dat zeg maar….. te oppervlakkig. Ook omdat je nu zelf degene bent die, je zou kunnen zeggen, het slachtoffer is. Jij kunt nu niets doen om de situatie te repareren. Jouw ex-vriendin heeft jou te kennen gegeven dat ze niet verder wil, dus de emoties komen nu, zeg maar, op jouw bord te liggen.
En wat ik zie is dat…. ik zal even beschrijven wat ik aan kleuren zie… Dat zwart en bruin zit in de onderste helft van je aura. Het is ook alsof je benen worden vastgehouden, zodat je vanaf dit punt niet verder komt. En ik zie je oude manier van dit type problemen oplossen als een gele straal, die op dit moment te onmachtig, te zwak is. Maar dit is ook niet de manier om dit op te lossen, dit valt niet maar even te regelen.
Wat ik zie is dat de uitnodiging van dit probleem aan jou is om vanuit je hart contact te maken met de gevoelens in je leven, en dan bedoel ik niet die gevoelens van zwaarte, want die zijn er alleen op dit moment omdat je je zo onmachtig voelt. Maar de gevoelens die daarbinnen zitten zijn van een diep verdriet en eenzaamheid en het missen van de verbondenheid die je had met je ex. Als je die gevoelens tot je toe zou laten in je hart, dan is dat best zwaar in de zin dat je daardoor overspoeld lijkt te worden. Maar als je dat toelaat in jezelf, dan zie ik mooie kleuren ontstaan in je hart, ik zie roze en groen en heel mooi oranje. Je zou kunnen zeggen dat je gevoelsleven daardoor op hartniveau wordt gewekt en dat daardoor de kleuren als bloemen uit je hart omhoog schieten.
Wat dat concreet betekent is dat als je voelt dat de emoties je hoog zitten, bijvoorbeeld als je op het punt staat om te gaan huilen (zoals je zei bij foto’s van vroeger), dan is het belangrijk jezelf toe te staan om daaraan toe te geven. Bijvoorbeeld als je terugdenkt aan een bepaalde periode die erg mooi was, en je voelt daarover emoties opkomen, is het heel belangrijk om die emoties tot je te laten spreken alsof het energieën zijn die jou iets willen vertellen. Het kan betekenen dat je je heel verdrietig voelt, dat je moet huilen, of dat je je soms heel boos voelt en verongelijkt.
Die boosheid is er omdat je ergens ook het gevoel hebt dat jouw ex-vriendin jou niet goed heeft begrepen of niet goed heeft geluisterd of…. Ik krijg het idee je het gevoel hebt dat ze jou niet helemaal zag zoals je bent en dat heeft je ook erg pijn gedaan. Het is belangrijk om die gevoelens helemaal te voelen. En dat lijkt heel simpel, maar het is best moeilijk. Want heel veel mensen hebben in hun opvoeding geleerd om nare gevoelens van zich af te zetten of weg te drukken. Als zo'n gevoel opkomt dan denk je automatisch: "oh dat is naar, daar moet ik iets aan doen”, en dan wil je het wegdrukken of een plaats geven zodat het niet meer zo dicht op je zit. Maar het is in deze fase heel belangrijk om deze gevoelens wel toe te laten. Huilen is daarbij goed. Voel je je opgelucht daarna?
(Simon) "Ja dan is de druk even van de ketel".
Wat ik zie is dat het toegeven aan je verdriet door te huilen heel goed is. Het gaat mis zodra je je gaat afvragen “hoe moet het nu verder?” Je ziet geen oplossing en dan kom je weer in dat zware stuk terecht.
(Simon legt uit dat hij het in deze fase niet kan opbrengen om naar nieuwe woonruimte te zoeken of wat dan ook)
Wat ik zie is dat het op dit moment veel beter is je niet met materiële zaken bezig te houden. Dit is echt een fase van….. jezelf leren kennen op een manier waarop je dit niet eerder hebt gedaan
Jouw ex-vriendin heeft bepaalde gevoelsstukken in jou aangeraakt. Die zijn daardoor tot leven gekomen. Zij heeft eigenlijk een heel wezenlijk deel in jou zelf gewekt.
Maar het is heel belangrijk om te beseffen, dat wat zij gewekt heeft iets is wat in jou zelf zit. Het is niet iets wat er alleen is als zij er is.
Ik zie dat je in je relatie met haar gevoelsdelen in jezelf hebt ontdekt en beleefd. Ik zie dat er warmte en speelsheid en liefde was, en dat jij die kwaliteiten heel sterk associeert met haar, en dat je daarzonder niet wilt leven.
Maar het is heel belangrijk te beseffen dat die kwaliteiten niet van haar exclusief zijn. Die kwaliteiten leven in jezelf, die zijn deel van jouw persoonlijkheid, maar omdat je die niet eerder zo hebt ontdekt koppel je die nu sterk aan deze relatie. Dus je hebt het idee; "als dit niet meer goed komt, zal ik dit dan ooit nog beleven?" Die warmte, en ook het vertrouwen en het plezier.
Het is de afhankelijkheid die je wat dit betreft voelt ten aanzien van haar die erg verlammend werkt. Dit is de bron van de onmacht en de zwaarte die je voelt.
Ik heb ook het idee dat, zolang je die afhankelijkheid voelt, … dan ontbreekt er tussen jullie een bepaalde openheid om dingen goed te bespreken. Als je namelijk heel sterk aan haar hangt, gevoelsmatig, dan straal je als het ware uit "ik kan niet zonder jou".
Jij hebt in jezelf een gevoelscentrum, wat ook verbonden is met een heel sensitief stuk in jezelf. Dat stuk heb je toe nu toe veel gebruikt in je werk (dingen aanvoelen), maar nooit zo duidelijk in je emotionele relaties. Waarschijnlijk was daarvoor in je huwelijk ook niet zoveel ruimte.
Op een gegeven moment is dat deel in jezelf, wat heel wezenlijk tot jou als ziel behoort, gewekt, namelijk in je relatie met Bea, en daar ben je verliefd op geworden. Je bent niet alleen verliefd geworden op haar, maar ook op iets in jezelf, het gevoelsleven in jezelf, de schoonheid en de diepte en de rijkdom ervan.
De vergissing die je maakt, is dat je dit alles op Bea projecteert. Je hebt het gevoel dat je dit allemaal bij haar gevonden hebt en dat je haar nodig hebt om dit in je leven te kunnen voelen. Die warmte en die rijkdom aan gevoel.
Voor jou is dit nieuw, in deze fase in je huidige leven, maar dat gevoelige deel in jou is iets dat bij jou hoort als wezen. Het is heel belangrijk dat stuk in jezelf te herkennen. In die relatie heb je het voor het eerst op een hele rijke en positieve manier gevoeld.
Maar als je je gevoelscentrum opent, als je dus niet meer vanuit je hoofd leeft of alleen in je werk opgaat, dan is daarvan de consequentie dat je ook negatieve gevoelens (diep) gaat ervaren. Gevoelens wisselen elkaar altijd af van negatief naar positief en weer terug, en het is een spel …. Het is heel belangrijk de negatieve gevoelens die je nu ervaart, om die te zien als een deel van jezelf wat je nu aan het ontwikkelen bent, net zoals de positieve kanten die aan bod zijn geweest in die relatie.
Ik heb het idee dat je vrij lang je gevoelscentrum afgesloten hebt gehouden, je zei zelf al dat je lange tijd erg met je werk bezig was. De diepere betekenis van de relatie de je hebt gehad is dat jij het gevoelscentrum in jezelf hebt laten wekken. Je trekt niet zomaar iemand aan, jij was daar klaar voor, op zielsniveau wilde jij dat in jezelf tot leven brengen.
Wat er nu gebeurt, en dat klinkt misschien wreed, is dat het er, nu zij weg is, op aankomt om alle mooie dingen die je hebt beleefd in je relatie te herkennen als van jou. Dus je te realiseren dat jij niet afhankelijk bent van haar of van een andere vrouw om die gevoelskwaliteiten van liefde en warmte in jezelf te voelen. Dat is spiritueel gezien de uitnodiging. Je eigen zelf te leren kennen, zowel de negatieve als de positieve kant.
Zolang je je afhankelijk voelt van haar, kunnen jullie niet gelijkwaardig met elkaar praten.
Zijn er in je leven andere relaties waarin meer je gevoelskant naar voren komt?
(Simon) “Ja, met mijn zoon Pieter”
In werkrelaties laat je vooral je hoofd werken, waarmee je zakelijke of praktische dingen regelt. Daar kunnen wel bepaalde gevoelens bij te pas komen maar het blijft altijd een beetje zakelijk.
Ik krijg het gevoel dat als je je relatie met je zoontje, of met beide kinderen, wat zou verdiepen, dan zou je ook die rijke gevoelskant tegenkomen in jezelf die je in je relatie hebt ervaren. Je zou die dan weer tegenkomen, los van Bea. Dat helpt je te zien dat al die elementen in jou zitten.
Ik ga nu kijken naar je chakra's. Daarin zullen deze thema’s ongetwijfeld weer terugkomen maar dan mogelijk vanuit nieuwe invalshoeken.
Ik begin met je voetchakra's. Die zeggen veel over de verbinding die je aangaat met de aarde. (….)
Ik zie in je linkerbeen die zware donkerbruine energie, die wat verlammend werkt. Ik zie in je rechterbeen een lichtgele energie, waarmee je vroeger gewend was dingen op te lossen, relationele zaken. Wat ik daarin zie is, … een typisch mannelijke manier van problemen benaderen. Ik moet hierbij denken aan de grapjes die worden gemaakt over miscommunicatie tussen mannen of vrouwen.
(Zo van: er is een probleem. En de vrouw zegt bijvoorbeeld "Ik voel me rot over dit en over dat". De man zegt dan; "hoe zullen we het oplossen?" “Wil je het zus of zullen we het zo doen?
Waarop de vrouw zegt”: "Ja maar dat bedoel ik helemaal niet".
Op dat moment gaat er iets mis in de communicatie en wat die vrouw eigenlijk wil horen is… Die wil eigenlijk nog helemaal geen oplossing horen, die wil dat jij meevoelt. Dat haar gevoel eerst wordt gezien, zo van: "Oh, voel jij je zo, oh ja, hoe komt dat zo?". En dat je eerst in haar gevoel meegaat en dat daarna pas de fase komt van oplossingen zoeken.)
Binnen een mens zijn er mannelijke en vrouwelijke energieën. Wat er nu in jou gebeurt is dat je een emotioneel probleem hebt, dat wordt vertegenwoordigd in je linkerbeen: die zwaarte en die moedeloosheid. In je rechter been zie ik die gele kleur, symbolisch voor de mannelijke manier van problemen oplossen, en die wil steeds een stapje verder zetten. Maar dat gaat niet. Je kunt je linker been als het ware niet meetrekken, symbolisch gezien. En dat is omdat je alsmaar naar oplossingen wilt zoeken, maar de vrouwelijke kant in jezelf, de gevoelskant, je hart, vraagt er om, om dit eerst helemaal te doorvoelen.
En dat is gewoon zwaar, ik bedoel, ik kan het niet mooier maken dan het is, het betekent veel verdriet hebben en ook boosheid.
Dat mág ook (die boosheid), dat is gewoon een gevoel dat er is. Daar hoef je niet iets mee te doen, in de zin van dat je tegen mensen allerlei dingen gaat zeggen bijvoorbeeld. Maar als je je boos voelt, dan is het belangrijk dat gevoel toe te laten en desnoods op een kussen te gaan slaan of te gaan hardlopen. Het gaat erom dat je het naar buiten laat stromen, dat je ín die gevoelens duikt, en die zijn op dit moment gewoon niet leuk.
Maar het is wel de enige weg naar bevrijding, en ook naar het terugvinden van je onafhankelijkheid. Want niets werkt zo verlammend als afhankelijk zijn van een ander om je goed te voelen. Dat wérkt gewoon niet. Het is heel belangrijk voor jezelf om te weten en te voelen hoeveel jijzelf te bieden hebt aan warmte en liefde en aan humor en plezier en dat het niet zo is dat je daarin afhankelijk bent van Bea. Het is ook heel belangrijk om je eigenwaarde terug te vinden daarin.
Pas als dat gevoelsstuk echt doorleefd is en je meer je onafhankelijkheid en je eigenwaarde terug hebt gevonden, en dat kan alleen als de negatieve gevoelens écht doorleefd zijn, dan komt pas de fase van dat geel. (Dan is de mannelijke energie weer aan de beurt). Zo van: "Oh, ik heb zin om weer iets nieuws te ondernemen". Het blijkt dan vanzelf wel wat voor dingen zich aandienen.
Maar het is nu zaak om dat gevoelsstuk niet over te slaan. Is dat duidelijk?
(Simon) “Ja. Kun je zien of het nog lang gaat duren?
Ik denk wel dat het nog een tijd duurt, want er komt veel naar boven, er zitten ook nog andere onverwerkte gevoelens, die uit het verleden komen.
Je had het in het begin over een stop die van een fles springt (als je huilt). Het is belangrijk om gewoon mee te gaan met de flow van je gevoelens.
Want het kan zijn dat er ook nog… tijdens je huwelijk heb je natuurlijk allerlei onuitgesproken gevoelens gehad…. maar die heb je toen wat weggedrukt. Dat gevoel dat het niet goed zat in je huwelijk, wat je al vroeg had, daar zaten nog allerlei gevoelens omheen. En het kan heel goed zijn dat die nu ook mee naar boven komen.
Ik zie het toch als een proces waar je echt wel…. de lengte ervan hangt heel erg af van hoe je er zelf instaat. Hoe meer je toegeeft aan het beleven van je gevoelens, en hoe meer je dat ziet als een betekenisvol proces, hoe sneller het gaat. Het is niet zo maar een moeras waar je in bent gevallen en nooit meer uitkomt. Want wanneer je het zo ziet, wanneer je het ziet vanuit een positie van machteloosheid, dan kom je vast te zitten. Het maakt eigenlijk niet eens uit hoeveel tijd het kost, als er maar een doorgang, een voortgang is. Dat maakt het tijdsbesef ook anders. Je moet het gevoel hebben "dit gaat ergens naar toe". Het is dus heel belangrijk je geloof in jezelf vast te houden. Te vertrouwen dat dit een ontdekkingsreis is naar diepere lagen in jezelf en dat je hier uit zult komen als een veel rijker mens. Maar het is wel een…. je beleeft daarbij een stuk eenzaamheid. Je kunt altijd steun zoeken bij anderen, maar er zit een deel in waarvan het belangrijk is dat je dat zelf doorleeft.
Ik zie rood, een warm rood dat op dit moment een beetje troebel is, vanwege de moedeloosheid die er nu inzit. Daarnaast zie ik, heel opvallend, een helder lichtblauw, zoals van een blauwe lucht. Daar zit ook sterk in dat het bij je hoort dat je ook heel onbezorgd kunt zijn. Er zit ook iets heel zachts in dat blauw en iets vrijs. Het is opmerkelijk dat dit blauw (van de lucht) in je wortelchakra zit omdat dit chakra heel erg met de aarde is verbonden.
(…..)
Was het in je jeugd zo dat je een sterkere band had met je vader dan met je moeder?
(Simon) “Ja, dat klopt, maar zonder dat mijn vader en ik echt gesprekken voerden”.
Reed hij eens op een tractor of zo? Ik zie daar een beeld van een jongetje, een jaar of 6-7. Ik zie een tractor of iets met hooi. Jij loopt op de grond en hij zit daar op en ik zie dat jullie een sterke band hebben. Je moeder zie ik iets verder daarvan verwijderd.
Ik heb het idee dat in het lichtblauw wat ik zie een gevoel zit van vrijheid, een gevoel voor de schoonheid en de lieflijkheid van de natuur, dat jou door je vader is meegegeven. Dat jullie dat ook aanvoelden samen.
Als ik jou zo als jongetje zie zitten naast je vader op die wagen, dan krijg ik het gevoel dat hij niet iemand was van het woord maar dat hij sensitief was, wat jij ook in je hebt. Gevoelens waren niet iets waar je over sprak, niet iets wat je ging uitdiepen.
Ik heb het idee dat jij als jongen toen je opgroeide met bepaalde gevoelens die je had niet echt goed raad wist. En dat je bij je vader altijd terecht kon, in die zin dat zijn liefde en goedheid er altijd voor je was, maar dat je niet echt met hem kon spreken over bepaalde gevoelens. Bij je moeder kon je daarmee echter ook niet terecht. Ik zie niet precies waarom maar… had ze het erg druk soms?
(Simon) “Ja! Ze had 6 kinderen en een boerderij”.
Ik zie haar steeds op de achtergrond en in wat lichte tinten, maar alsof ze wat verder wegstaat. En ik heb het idee dat dit beeld verbonden is met jouw situatie in het heden.
Wat jij vond in je relatie met Bea is een bepaald soort kennismaking met vrouwelijke energie, die in je jeugd wat ontbrak. Die vrouwelijke energie heeft vooral te maken met emoties, het beleven daarvan, het bespreken ervan. Dat is iets wat je als kind miste en wat in je huwelijk ook niet genoeg aan bod kwam. En dat was nou juist wat in je relatie met Bea wel kon. En dus is het eigenlijk heel logisch dat je dat nu niet wilt loslaten.
En het punt is dat je dat ook niet los hoeft te laten!
Wat je los moet laten is de koppeling die je legt met Bea, het idee van: "zonder haar heb ik dat alles niet".
Maar je hebt het eigenlijk altijd gehad, alleen het is versluierd geweest, het is verborgen geweest in jezelf.
Ik zie daar een grasgroen, wat ik in het begin ook zag, en ik zie helder oranje, warm oranje en ik zie daaronder weer sterk die bruin-zwarte tinten die het wat naar beneden trekken. Die dat zware moedeloze gevoel uitdrukken.
In het oranje zie ik dat je veel te geven hebt in relaties, veel warmte en betrokkenheid en de bereidheid om mee te willen denken met een ander. In het groen zit weer die vriendelijkheid.
Wat hier belangrijk is, is dat je eigenlijk in je jeugd en later ook in je huwelijk op gevoelsniveau tekort bent gekomen. En het gaat er even niet om wie daarvan de schuld was. Dat was een samenspel van twee. Maar er is nu een soort situatie ontstaan, dat als iemand op dat gebied jou voedt, zoals Bea heeft gedaan, dan ben je geneigd om een zekere aanhankelijkheid te ontwikkelen ten opzichte van haar, ten opzichte van die persoon, omdat zij je iets geeft wat je lang hebt gemist, en waarvan je niet het besef hebt dat je daar zelf over beschikt.
En dus ben je geneigd in je gevoelsrelaties teveel toe te geven, soms ook in bepaalde grillen van haar. Je hebt in deze relatie emotioneel een soort thuiskomst gevoeld, en dat gevoel wil je gewoon absoluut niet kwijt. Maar die thuiskomst is iets dat in jezelf is gebeurd, in jezelf is er iets geklikt waardoor je je emotioneel nu thuis kunt voelen.
Het is heel belangrijk te beseffen dat jij jezelf dat gevoel kunt geven. Want als jij daarin afhankelijk bent van Bea, kan het ook gebeuren dat je te veel van haar pikt, dat er geen grens meer aan zit. Wat ik zie, wat er eigenlijk nodig is in dat chakra is wat meer rood. En rood staat vaak voor het aangeven van grenzen. Zo van "tot hier en niet verder". En dat zou heel goed zijn op dit moment. Dat je als het ware niet je gezond verstand verliest. Als je voelt, dit gaat te ver, wat zij nu eist of claimt of zegt, dan is het heel belangrijk om jezelf dan ook te beschermen of af te schermen of duidelijk te zeggen dat je iets niet accepteert. Dat is heel belangrijk voor je eigenwaarde. Het is belangrijk om de boosheid daarover te voelen, dat brengt je terug tot jezelf en het is heel versterkend; daar krijg je energie van.
Het is niet zo dat alleen één iemand je gelukkig kan maken. Het is wel zo, dat je een bepaalde rondheid in jezelf moet hebben, een soort heelheid, om een relatie op een gelijkwaardige manier aan te kunnen gaan. En die rondheid krijg je door dat gevoelsproces aan te gaan.
Er zitten al zoveel kwaliteiten in je, die sluimerend in je aanwezig zijn. Die sensitiviteit die je van nature al hebt, en emotionele warmte, dat zijn dingen die al in jou zitten, en je vergist je als je denkt dat je die alleen in die relatie kon beleven. Het zijn kwaliteiten die in jezelf zitten en waarmee je heel veel mensen blij kunt maken. Maar het is belangrijk daarbij niet je eigen grenzen uit het oog te verliezen.
Ik zie daar een herhaling van wat ik hiervoor al zag. Ik zie aan de bovenkant een gele band en aan de onderkant vrij sterk aanwezig een bruine band die op dit moment kracht aan je onttrekt.
Daar doorheen zie ik grasgroen flonkeren, en dat is een soort uitnodiging van je hart….. dat je deze gevoelsproblematiek niet kunt oplossen door te doen, maar meer door te zijn. Ontvankelijk te zijn voor alles wat er in je leeft en je er aan over te geven. En dat is beslist niet iets makkelijks, het vraagt om veel vertrouwen.
Eigenlijk ben je helemaal jezelf aan het worden maar op een manier die je nooit gekend hebt. Je bent er als het ware naar op weg. Omdat je in je gevoelens gaat, doe je eigenlijk steeds een stap in het diepe. Je weet nooit wat er uit komt en dat maakt onzeker en bij tijd en wijle erg neerslachtig en moedeloos.
Het vraagt daarom om veel vertrouwen om toch door te gaan met die stappen. Om bijvoorbeeld toe te geven aan jezelf als je veel verdriet hebt of boos bent. En te geloven dat er uitzicht is naar iets nieuws.
Ik heb sterk het idee dat het belangrijk is voor jou om, in dit proces, contact te maken met de meer spirituele kanten van jezelf. Ja, eigenlijk ben je nu bezig daarnaar te zoeken.
Ik zal dan nu overstappen naar je hartchakra.
Het beeld dat ik hier zie kan ik niet meteen plaatsen. Het is een opvallend grote schotel, die naar de hemel is gericht. Zo'n schotel die naar de hemel is gericht en zoekt.
(Simon): “Een radarschotel”.
Ja! Dat zegt me dat je in je hart sterk op zoek bent naar de grotere betekenis van alles waar je nu in zit, en dat is heel goed. Je bent daarnaar op zoek, omdat alleen vanuit dit spirituele perspectief dit proces zin krijgt.
Het is daarom is ook heel goed om kennis op te doen over spirituele dingen. Er is tegenwoordig veel te lezen op dat gebied.
Maar eigenlijk heb je het al in je, en dat heb je gemeenschappelijk met je vader. Hij heeft je een gevoel meegegeven voor het mysterie, het mysterie van de natuur en het leven.
Dus dat gevoel, die aanleg of die sensitiviteit heb je eigenlijk al helemaal, alleen is het nooit ingevuld met woorden. Het is belangrijk om dat nu wel te doen. Om erover te lezen of er iets mee te doen, zodat je spirituele kant contact kan maken met je gevoel, dat nu zo centraal staat. Het is belangrijk om dat ongrijpbare iets, wat je duidelijk ook hebt meegekregen van je vader, om dat meer handen en voeten te geven.
Ik ga even kijken of ik daar nog iets duidelijkers over zie. Ik in ieder geval een beeld van jou met twee kinderen. Is dat een meisje en een jongen?
(Simon) “Ja, ik heb een zoon en een dochter”.
Ik zie dat het belangrijk is die gevoelsband te herstellen. En dat het contact veel kan betekenen voor hen en voor jou. Dat je daarin ook een gemist stukje uit je eigen jeugd als het ware opnieuw invulling kunt geven, maar nu als ouder.
Als zij met dingetjes zitten, kun jij hen helpen met het duidelijk krijgen van hun gevoelens. Dus zonder meteen oplossingen te bieden, kun je samen met hen onderzoeken: "wat is er dan? wat voel je dan? leg eens uit wat je voelt?".
Als jij hen daarmee helpt, heel je ook een stukje in jezelf.
Daarnaast zie ik ook dat het heel heilzaam voor je kan zijn om de natuur op te zoeken, omdat je daar al van nature een verstandhouding mee hebt. De natuur heeft een rustgevende en aardende invloed, waardoor je gevoelens kalmeren, en als je daar alleen bent is het ook heel goed om na te denken over die meer spirituele kanten. Te vragen
"waarom ben ik hier eigenlijk, wat doe ik hier eigenlijk?" en gewoon open te staan voor antwoorden. Ik heb het idee dat je die op zich vrij makkelijk kunt ontvangen.
Ik moet dan weer denken aan die blauwe lucht, het openstaan voor het kosmische of de grotere verbanden van dingen.
Doe je dat nu wel eens, er op uit trekken in je eentje?
(Simon) “Ja, fietsen en hardlopen.”
Ik zie wederom dat donkerbruin. Dat is niet verrassend, want dat is op dit moment sterk in je aanwezig.
Wat me opvalt zijn twee dingen die het mogelijk belemmeren dat je je emoties uit.
Eén is een grasgroene energie, die op zich heel vriendelijk en mooi is, alleen soms iets te aardig. Soms heb je het gevoel dat je bepaalde dingen niet mag zeggen, omdat je dan onaardig bent. En toch is het belangrijk om dat wel te doen. Soms is het belangrijk om ongenoegens uit te spreken. Dan weten anderen ook beter wat ze aan je hebben. Zij kennen je ook al langer dan vandaag. Zij kunnen dat best aan, zij kunnen dat best plaatsen als je gewoon uitspreekt wat je niet bevalt.
Wat daarnaast opvallend is, ik zie in je keel dat lichtblauw, en ik zie dat als het ware dwars op je keel staan. Het is op zich een hele mooie kleur, toch houdt hij een bepaalde uiting van je gevoelens tegen. Ik zie hem ook bij je vader, en dat heb je ook van hem overgenomen. Als je vader bijvoorbeeld dingen dwars zaten, gevoelens waarmee hij niet goed wist wat te doen, dan had hij de neiging om aan het werk te gaan of naar buiten te gaan. En dan had hij de open lucht boven zijn hoofd en de natuur, en dan verwaaiden die gevoelens als het ware weer. Hij gaf er niet echt uiting aan maar hij vond rust in de natuur of buiten.
Soms is dit wel goed; als emoties heel hoog oplaaien is het goed om rust te vinden in het bos of in de open lucht. Maar in het algemeen is het belangrijk om gevoelens niet weg te drukken, in ieder geval om dat niet steeds te doen.
Op een bepaald moment heb jij die neiging van je vader overgenomen. Als er in jouw leven situaties of emoties opkomen waarmee je niet precies weet wat te doen, ben je geneigd deze zaken toch wat weg te drukken. Je bent geneigd je evenwicht te herstellen door in dat blauw te gaan zitten (‘tot de bui overwaait’). Dus door je gedachten ergens anders op te zetten, een stuk te gaan lopen, of te denken "dat gaat vanzelf wel over".
In deze neiging zit ook een heel relativerende kant van jezelf, en dat kan op zich een heel mooie kwaliteit zijn. Maar wat dat gevoelsstuk betreft mag je niet te relativerend zijn, want dan gaat het oppotten van binnen. Dus dat is iets om op te letten.
Daarom is het ook heel goed als je toegeeft aan je gevoelens, bijvoorbeeld als je moet huilen, het is heel knap als je dat kunt.
Als je nog meer je gevoelens zou uiten, dan zie ik een hele mooie roze kleur in je keel komen. Ik zie als een mogelijk toekomstbeeld symbolisch dat roze uit je mond komen. Daarin zit het vermogen om op een liefdevolle manier dingen te zeggen aan mensen. Dat is een kwaliteit die in je zit en die zal sterker worden naarmate je zelf je gevoelens meer uit, ook de negatieve!
In dat roze zit de kwaliteit om mensen op een meelevende manier te steunen. Op een zachte, rustige manier, dus zonder iemand iets op te dringen. Dat is een hele bijzondere kwaliteit die je te geven hebt.
Ik zie daar de kleur indigo (blauwpaars). Dat is ook de kleur die geassocieerd wordt met dit chakra. Ik zie dat als een vrij krachtige energie en daaromheen zie ik een paars dat uitwaaiert. En in het midden van het chakra zie ik een beeld van een stuurwiel dat ronddraait, met allemaal van die houten uitsteeksels.
Wat ik zie is dat er te veel energie in dat chakra zit. Ik kom daarop terug.
In dat indigo blauw zit een krachtig denkvermogen, analytisch van aard. Ik denk dat je dat vermogen veel gebruikt in je werk, dat je dingen goed kunt analyseren terwijl je ook je gevoel er bij houdt. Dat je situaties kunt inschatten op een analyserende manier maar tegelijkertijd een soort instinct vasthoudt. Het is niet puur theoretisch, dit vermogen, het is een samenspel van gevoel en analyse.
Dus dat is een sterk ontwikkelde kwaliteit.
Ik zie dit stuk als een sterk afgebakende cirkel, en daaromheen zie ik dat paars uitwaaieren. En dat paars vertegenwoordigt meer de helderziende vermogens, en ook dat je spontaan kunt visualiseren. Dat is iets wat je in aanleg hebt, wat nu nog wat op de achtergrond zit omdat dat indigo nu op de voorgrond staat. Dat paars is een soort energie waarmee je situaties en dingen helder zou kunnen zien, dat doe je nu ook af en toe. Maar het is een ‘zien’ waarmee je niet meteen iets kan. Het is iets waarmee je soms opeens iets doorziet, en dan punt!
Het is niet iets waarop je meteen actie kan nemen, zo werkt dat niet. Het is iets heel anders dan in de werksfeer.
Wat ik in dat paars zie is een vermogen tot helder zien, wat niet gekoppeld is aan zulke doelen. Het kan betrekking hebben op relaties tussen mensen, dat je opeens dingen ziet, of situaties.
En het zou je nu ook goed kunnen helpen om van daaruit naar Bea te kijken en jullie relatie. Want dat ‘derde oog’ heeft iets afstandelijks en is heel wijs en begrijpt veel.
Je kunt daarmee ook jezelf op een grotere afstand zien en zien in welk proces je zit.
Trouwens, dat stuurwiel dat ik zag, dat draait nu in de rondte. Ik kan me voorstellen dat er een moment komt waarop je dat stuurwiel stilzet. Want nu gaat het als het ware automatisch. Je past bepaalde vermogens nu vanzelfsprekend toe, met name in je werk.
Het zou goed kunnen dat je op een bepaald moment, door het hele proces waar je nu in zit, dat stuur pakt (het roer van het schip) en zegt: "Ik bepaal nu de koers, wat wil ik eigenlijk met deze vermogens die ik in mij heb"?
Het is duidelijk dat je een deel daarvan inzet in je werk, en dat het paars dat daaromheen zit (paranormale vermogens), nu nog niet zo'n duidelijke invulling heeft, maar dat zou in de toekomst wel een grotere rol in je leven kunnen gaan spelen.
Wat als rode draad heel belangrijk is om vast te houden, is dat het proces waar je in zit betekenis heeft, ook al voelt het soms heel naar en uitzichtloos. Het is belangrijk standvastig te blijven, jezelf voor te blijven houden "het is niet om niks dat ik dit meemaak".
Die betekenis die moet je welhaast op het spirituele vlak zoeken.
Want anders krijg je zo'n verhaal van: je relatie is uit, dat doet pijn, op een gegeven moment gaat het over, en dan klim je weer uit die kuil, en dan begin je weer aan iets nieuws, etcetera…
Maar dat heeft iets… daar zit geen perspectief in…..
Als je gevoelsmatig vastzit dan is dat spirituele perspectief heel belangrijk als houvast, om je te blijven realiseren waar je eigenlijk mee bezig bent. En daar kan die paarse energie, die al in je zesde chakra zit, je bij helpen.
Ik zie daar een sterk geopend chakra, en ik zie daar witte stralen uit naar boven gaan, en ook een brede roze straal, warm roze, met wat paarse bolletje erin. Ik heb het gevoel dat je, als je wilt, makkelijk contact kunt leggen met die sfeer, de sfeer van hogere bedoelingen. En ik heb ook het gevoel dat je op dit moment best veel steun krijgt uit die sfeer …… , steun van hogere energieën. Want ik zie daar dat sterke roze.
(…….)
Ik zie twee gestaltes van engelen. Ik zie ze ook echt met vleugels, ik weet niet of dat alleen symbolisch bedoeld is. Ik zie links achter je, en rechts opzij, gestaltes van engelen in het blauw en ik zie roze om je heen, een soort troostende energie.
De engelen hebben een sterke uitstraling van wijsheid, die ze jou willen geven. En ze willen je laten weten dat je al hele belangrijke stappen gezet hebt, en dat het heel belangrijk is dit proces door te zetten en af te maken.
En ze willen je zeggen dat zij steeds bij je zijn en je helpen en dat je een heel mooi mens bent. En dat dat alleen maar duidelijker gaat worden als je met dat proces doorgaat. Je zit nu in een soort dal maar zij zijn altijd bij je.
Het is een beeld van dat er steeds steun om je heen is. En dat je daar ook contact mee kunt maken, met ze kunt praten als je dat wilt. Je kunt het hen gewoon vragen. Als je je heel naar voelt bijvoorbeeld, kun je om hun hulp vragen, en dan kan het zijn dat je misschien een uur of een dag later opeens een bepaald inzicht krijgt, of een gevoel van getroost worden, of dat je het opeens toch weer ziet zitten. Je kunt deze engelen zien als een soort vrienden die met je begaan zijn en door het dal met je meelopen.
(Simon) “Hoe kan ik nu hiermee verdergaan?”
Ik denk dat je op een diep niveau gekozen hebt om jezelf weer terug te vinden, en dat je daarin ook hele moeilijke stukken moet gaan. Het is wel goed om daarbij (therapeutische) hulp te zoeken. Als je iets therapeutisch zou willen doen, dan zou ik iets doen wat je in contact brengt met je gevoel op een directe manier. Ik zie daar niet een bepaalde vorm bij, maar puur gesprekstherapie zou ik daarbij niet willen aanbevelen, dat is te rationeel.
(Simon) “Ik zou graag meer willen weten van het lezen van aura's en chakra's.”
Dat kan ook een goede ingang zijn, omdat opleidingen in aurareading doorgaans eerst beginnen met het emotionele stuk in jezelf. Dat zou heel passend zijn.